Wiesz, mój dziadku, mój kochany, że dla Ciebie, mych nie szczędził bym dziś sił. W znoju, głodzie czy o chlebie, abyś tylko wesół był. Niech stale radość i uciecha, Twoją kochaną ozdobią skroń i niebo niechaj Ci się uśmiecha, i Anielska zawsze ochrania dłoń.

Wiesz mój dziadku mój kochany że dla Ciebie mych nie szczędził bym dziś sił W znoju głodzie czy o chlebie abyś tylko wesół był Niech stale radość i uciecha Twoją kochaną ozdobią skroń i niebo niechaj Ci się uśmiecha i Anielska zawsze ochrania dłoń

Wiesz Mój Dziadku Mój Kochany że Dla Ciebie Mych Nie Szczędził Bym Dziś Sił W Znoju Głodzie Czy O Chlebie Abyś Tylko Wesół Był Niech Stale Radość I Uciecha Twoją Kochaną Ozdobią Skroń I Niebo Niechaj Ci Się Uśmiecha I Anielska Zawsze Ochrania Dłoń

WieszMójDziadkuMójKochanyżeDlaCiebieMyc
hNieSzczędziłBymDziśSiłWZnojuGłodzieC
zyOChlebieAbyśTylkoWesółByłNiechStaleR
adośćIUciechaTwojÄ…KochanÄ…OzdobiÄ…SkroÅ
„INieboNiechajCiSiÄ™UÅ›miechaIAnielskaZaws
zeOchraniaDłoń